asPeirHNh

v 2.0

Archives

Blog tools

SYNC BLOGS page counter

Σκέψεις και απόψεις...

07:15
Η ώρα που ξυπνά ο μέσος εργαζόμενος για να πάει στη δουλ(ε)ιά του. Η ώρα που κοιμάται το μυαλό και κινητοποιείται το σώμα. Η ώρα που ο άνθρωπος σταματά να ονειρεύεται, που σταματά να σκέπτεται.

Τι είναι η δουλειά;

Είναι το μέσον για την πραγματοποίηση των στόχων σου, είναι ο δρόμος για την υλοποίηση την επιθυμιών σου ή είναι ένα μέσο νέκρωσης του εγκεφάλου, ο τρόπος για τον «υπνωτισμό» σου, της μεταμόρφωσής σου σε ένα γρανάζι της μηχανής του καπιταλιστικού, απάνθρωπου, υλιστικού και καταναλωτικού συστήματος;

Για να μην βιαστείς να βγάλεις τα συμπεράσματά σου... έχω μία καλή και προσεδοφόρα για την ηλικία και την πείρα μου, δουλειά. Γενικά θέλω να μιλήσω.

Ξυπνάς λοιπόν, πας στη δουλειά σου για 8 (και βάλε...) ώρες, μαλώνεις με τους προϊσταμένους, τους «συναδέλφους», ακόμα και με την καθαρίστρια, επειδή δεν σου γυάλισε το τραπέζι, και μετά τι; Είσαι «πτώμα». Θες να επιστρέψεις στο σπίτι σου. Να κάνεις τι; Να ξεκουραστείς; Γιατί; Αφού θα κοιμηθείς το βράδυ. Να κάτσεις να σκεφτείς; Πως; Αφού το κεφάλι σου είναι «καζάνι». Θα βγείς έξω να διασκεδάσεις; Πως; Αφού είπαμε... είσαι «χώμα». Δεν είναι δίκαιο να σταθώ στην εργασία αυτή καθ’ αυτή, αλλά στον αλόφρονα τρόπο ζωής. Στο να τρέξεις να τα προλάβεις όλα. Και τι θα κερδίσεις άμα τακτοποιήσεις όλες τις «εκκρεμότητές» σου σε μία μέρα; Θα έχεις κερδίσει κάτι; Ίσα-ίσα, θα έχεις χάσει. Θα έχεις χάσει τις στιγμές ξεγνοιασιάς, τις στιγμές γέλιου, χαράς, δακρύων, θυμών και λύπης. Αυτές που σε κάνουν να ξεχωρίζεις από τα ζώα.

Αλλά όχι! Εμείς προτιμάμε τη ζούγκλα και τους «νόμους» της. Και αυτό το έχουμε αποδείξει με την συμπεριφορά μας στους δρόμους, στα αυτοκίνητα, τα ΜΜΕ, στον τρόπο που λέμε «δε βαριέσαι», «θα του δείξω εγώ του παλιοπουσταρά». Έχουμε βάλει όλοι ομαδικώς στόχο να εξοντώσουμε ο ένας τον άλλον με τα «συναδερφικά» μαχαιρώματα, τις μπηχτές, τα κορναρίσματα, με τον πόλεμο νεύρων, τα σκουπίδια, τις πυρκαγιές, τα θανατηφόρα ατυχήματα. Βρισκόμαστε σε πόλεμο και το γνωρίζουμε, αλλά δεν κάνουμε κάτι για να τον αποτρέψουμε, κοιτάμε να τον κερδίσουμε με οποιοδήποτε κόστος, γιατί θεωρούμε πως ο Ντάνκαν ΜακΛάουντ είχε δίκιο: In the end there can be only one.”. “The pio magas” θα προσθέσω εγώ.

Και τώρα μία πραγματική ιστορία που έζησα προχθές στο λεωφορείο. Μεσημέρι, κατά τις 17:00. Ένας μετανάστης μιλάει στο κινητό του για περισσότερο από 15 λεπτά, φωνάζοντας, γελώντας, χειρονομώντας και εν τέλει, ενοχλώντας (με προσωπικά). Ένας 65-χρονος περίπου, κύριος του λέει εμφανώς αγανακτισμένος: «Ε, σταμάτα επιτέλους! Τα υπόλοιπα σπίτι.». Σταματά ο μετανάστης, τον κοιτά αγριεμένος και του λέει «Τι θές; Βούλωσέ το ρε μαλάκα, σκάσε!». Ενστικτωδώς του λέω «Ε! Τι βρίζεις ρε;». Το περίεργο (για εμένα και πάλι) ποιό είναι; Ολόκληρο το λεωφορείο στράφηκε εναντίον του μεσήλικα και κατ’ επέκτασιν, εμού! Το αν έχει δίκιο ή άδικο ο κύριος δεν με απασχολεί. Αλλά το ότι ένας νεαρότερός του τον έβρισε και τον απειλούσε κοιτάζοντας και προκαλώντας τον, είναι χυδαίο. Και φωνάζαν όλοι εν χορώ «Τι σας ενοχλεί που μιλά στο κινητό; Επειδή είναι ξένος; Ότι θέλει θα κάνει ο άνθρωπος, δημοκρατία έχουμε. Κατέβα να πάρεις ταξί αν σε ενοχλεί» κ.α.!

Λεπτομέρειες; Δύο!

  1. Τον είπε ο κύριος «ξένο»; Το είπα εγώ; Τον είπε κανείς «κωλομετανάστη», «βρωμοφιλιππινέζε» ή κάτι παρόμοιο; Όχι βέβαια! Αλλά ο κομπλεξισμός « πέφτει σύννεφο» στους νεοελληναράδες. Αμέσως τα κοράκια ύψωσαν ασπίδα στον «φτωχό και άδολο» μετανάστη που είχε το «θάρρος» να τα βάλει με έναν μεσήλικα! Από τον φόβο μην μας πούνε ρατσιστές και ξενοφοβικούς, έχουμε περάσει πλέον στο άλλο άκρο. Σε αυτό του "δώσε θάρρος στον χωριάτη, να σ’ ανέβει στο κρεβάτι".
  2. Δημοκρατία έχουμε; Πως συγκρατήθηκα και δεν της είπα «Άμα βγάλω το πουλί μου τώρα και σε κατουρήσω, θα μου πείς ότι έχουμε δημοκρατία και κάνουμε ό,τι θέλουμε;». Αλλά σεβάστηκα τα χρόνια της. Δεν είναι «δημοκρατία» αυτό κυρία μου. Υπάρχει άλλος ορισμός και λέγεται «αναρχία». Αυτό σημαίνει «κάνω ό,τι θέλω». «Δημοκρατία» είναι «κάνω ό,τι θέλω», αλλά ακολουθεί και μία δεύτερη πρόταση: «δίχως να ενοχλώ τον άλλον.». Πόσο πιό ωραίο θα ήταν να πεί ο μετανάστης «Συγγνώμη αν σας ενοχλώ, αλλά σας παρακαλώ, μη μου μιλάτε έτσι!». Και από πάνω θα έβγαινε και τότε θα είχε δίκιο η πλέμπα του λεωφορείου να «εξαπολύσει τα βέλη και το μένος (που κουβαλά όπως είπα παραπάνω από την δουλειά, την κούραση και τον πόλεμο στον οποιό βρίσκεται) της» ενάντια στον 65-άρη αλήτη.

Η ιστορία όμως δεν τελείωσε. Σηκώνεται ο κύριος να κατέβει στην στάση του υπό τα επικριτικά βλέμματα του πόπολου και από πίσω του με καρφωμένα τα μάτια στον άνθρωπο, ο μετανάστης. Αποφασίζω λοιπόν να κατέβω δύο στάσεις πριν τον προορισμό μου γιατί «το έβλεπα το πράγμα να έρχεται». Κατεβήκαμε μαζί, εγώ με τα κλειδιά στην γροθιά (είπαμε, ο πόλεμος μαίνεται... όποιος «τραβήξει» πρώτος!) και ο μετανάστης αφού έκανε πως μίλαγε στο κινητό και έκανε πως ακολουθεί τον δρόμο του, ο οποίος, εντελώς τυχαία, ήταν ο ίδιος με τον δικό μας, γύρισε πίσω (ίσως βαρέθηκε; «Ξέχασε» κάτι στο λεωφορείο;;;) και έφυγε.

Και πάλι πριν βιαστείς να βγάλεις λανθασμένα συμπεράσματα να σου πω πως ρατσιστής δεν είμαι σε καμία περίπτωση. Ούτε θέλω να είμαι, ούτε μπορώ. Και όσοι με ξέρουν, με ξέρουν. Η συνείδησή μου είναι καθαρή.

Τέλος, να πω πως, αναφερόμενος στην εργασία, ωραία είναι τα «κατηγορώ» αλλά πρέπει πάντα να υπάρχει αντιπρόταση. Τόσο απλή. Καλύτερες συνθήκες εργασίας, 6-ωρο και ανθρώπινοι ρυθμοί. Εξάλλου το κράτος έχει λεφτά να σε φροντίσει. Ας κλέβουν λιγότερα, ας μην χαρίζουν τους φόρους στις μεγαλοεταιρείες και τις ποδοσφαιρικές εταιρείες. Ας μην έχουν όλοι από μία Mercedes και μία ντουζίνα bodyguards και συντάξεις με μία βουλευτική 4-ετία. Δεν είμαι κανά ρεμάλι, κανάς άεργος, κανά χαμάλι. Αλλά όταν δουλεύεις δίχως την πίεση να σου «φάει» ο δίπλα την δουλειά, γνωρίζοντας πως επιστρέφοντας σπίτι θα κάτσεις να χαρείς τα παιδιά και τη γυναίκα σου και δεν θα έχεις την γκρίνια που θα κουβαλά και αυτή με τη σειρά της από την δουλειά, ξέροντας πως το απόγευμα μπορείς να πας και κανά σινεμά, θέατρο ή για ένα ποτό γιατί θα αντέχεις και θα έχεις όρεξη, γίνεσαι περισσότερο παραγωγικός διότι δουλεύεις ευχάριστα, με συνεργάτες αλληλέγγυους, φίλους πραγματικούς, κάνοντας κάτι που το χαίρεσαι και το απολαμβάνεις.




Για σκέψου πόσο πιό ωραία θα ήταν η ζωή μας εάν χτύπαγε το ξυπνητήρι στις 07:15 και χαιρόμασταν...

Υ.Γ.: Τι ωραία φωτογραφία! Την έχω βάλει αντί για ξυπνητήρι και από αύριο θα την βάλω και στο πορτοφόλι μου για να μου θυμίζει ότι η ζωή, όπως η γυναίκα και η μπύρα είναι ωραία!

7 comments

  1. same_old_story  

    Έχεις απόλυτο δίκιο. Το χειρότερο από όλα είναι ότι έχουμε καταντήσει κομπάρσοι στην ίδια μας τη ζωή. Είμαστε ανύπαρκτοι όπως και η κυβέρνηση. Απλά υπάρχει για να λέει ότι όλα είναι ρόδινα και όχι για να λύνει τα προβλήματα.
    Προσωπικά όταν δούλευα στην εταιρία που ήμουν είχα καταντήσει σα ναρκωμανής,σερνόμουνα από την πλήξη των εργασιών που είχα.
    Τουλάχιστον το κράτος ας έχει την ευγενή καλοσύνη να μας παρέχει δωρεάν παραισθησιογόνες ουσίες μπας και τα δούμε όλα πιο όμορφα και να νοιώσουμε και εμείς λίγη ευφορία όπως αυτοί.

  2. spetsos  

    Καλησπέρα παίδες! Καιρό έχουμε να τα πούμε εδώ μέσα, τουλάχιστον εγώ...
    Καθημερινοί πλέον προβληματιστοί ρε greek-tv. Προσωπικά, δε νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει σκεφτεί αυτά που λες, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα...! Δεν έχει σκεφτεί πώς θα κάνει κάτι να δειχτεί πιο πολύ από κάποιον άλλο για να χαίρει κάποιας ιδιαίτερης διαχείρησης-εκτίμησης. Ποιος δεν έχει σκεφτεί, "θα του γαμ@#σω το σπίτι του παλιόπ$%^στα να μάθει με ποιον τα βάζει, ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε; (κλασσικό ελληνικό moto)"
    Δε νομίζω ότι μας φταίει κανείς για αυτό. Είμαστε άνθρωποι με λογική και όχι άλογοι, γι' αυτό και ξεχωρίζουμε από τα ζώα. Πόσες φορές έχεις πει (γενικά μιλάω, είναι σχήμα λόγου) όχι ρε γαμώτο, σήμερα θα φερθώ κυριλέ και την αμέσως επόμενη στιγμή σου την φέρνει ο άλλος/η. Από τότε δεν ξανακάνεις το λάθος να είσαι "καλός" με κανέναν και για τίποτα.
    Τέλοσπιάστον (lol), προσωπικά, είναι στο αίμα μας, του Έλληνα θες, του ανθρώπου γενικά θες, ό,τι γουστάρεις θες δε γίνεται τίποτα. Και για να γυρίσουμε στα τις εργασίας, εγώ τουλάχιστον έχω κάνει μία δουλειά που ξύπναγα και ήμουν χαρούμενος που θα πάω και γούσταρα και έκανα και έρανα. Αλλά απ' ό,τι βλέπω μία που έτυχε και μία που τελείωσε. Αν δε σε γαμήσουνε (με οποιονδήποτε τρόπο) δεν παίζει ρε μαν. Και ξέρεις κάτι ρε μαν, δε μπορείς να τα έχεις όλα. Το πιστεύω ακράδαντα αυτό και ίσως είναι το μόνο που πιστεύω ακόμη: δε γίνεται να έχεις και χρηματα πολλά και υγεία και καλή οικογένεια και καλή ζωή. Κάποιος θα έχει χρήματα μα όχι υγεία, κάποιος θα έχει χρήματα αλλά η μάνα του θα πηδιέται με τον καθένα και/ή ο πατέρας του θα είναι τζογαδόρος-αλκοολικός-ρεμάλι, κάποιος θα έχει χρήματα μόνο για τα βασικά και υγεία για αυτόν και την οικογένειά του κτλ.
    Γι' αυτό ας σκεφτούμε όλοι τι θέλουμε και ας προσπαθήσουμε να το πετύχουμε (με προσευχές, με χαμόγελο, με δουλειά και όχι με δουλεία κτλ κτλ)
    Ok, κάπου έφυγα από το θέμα, αλλά επειδή στο post σου αναφέρεις πολλά και διάφορα, τα έμπλεξα λίγο και τέλοσπάντων.

    Καλές γιορτές να έχουμε όλοι με υγεία και χαρά και ελπίζω να τα λέμε συχνά από κοντά και πάντα να κάνουμε πλάκα και να γελάμε...

  3. spetsos  

    Πού πήγε ρε μλκες το logout? Καλά, θα τρελαθούμε τελείως...

  4. administrator  

    "Βρισκόμαστε σε πόλεμο και το γνωρίζουμε" polu swsti kouventa

  5. espeRanGa  

    Ego na "afieroso" to tragoudi:

    http://www.box.net/shared/dmom9w1s04

  6. greek tv  

    Καλά... το τραγούδι είναι all the money, έτσι... πάει γάντι με το ποστ, όμως!

  7. Ανώνυμος  

    情趣用品,情趣,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風

Δημοσίευση σχολίου

Recent Posts

Recent Comments

Listen to radio stations...